وقتی اپل در کنفرانس WWDC از iPadOS 26 رونمایی کرد، بیدرنگ نسخه آزمایشی مخصوص توسعهدهندگان را روی iPad Pro مدل M4 نصب کردم. برای اولین بار در سالهای اخیر، احساس کردم اپل بالاخره کاربران iPad را در اولویت قرار داده است. امکاناتی که همیشه انتظارش را داشتیم: نمایی تازه، پنجرههای مشابه مک، اپلیکیشن فایل هوشمندتر و بسیاری ویژگی دیگر. نکته شگفتانگیز اما تجربه iPad Pro نبود؛ بلکه تعداد زیاد مدلهای iPad که این ویژگیها را پشتیبانی میکنند، از جمله iPad mini بود. استفاده من از iPadOS 26 روی مدل mini، تعجبم را از عملکرد بینظیر آن دوچندان کرد. این موضوع من را به این فکر برد که اگر iPad mini توان اجرای این ویژگیها را دارد، آینده iPhone چگونه خواهد بود؟
iPad mini همان دستگاه کوچکی است که سالها پیش با محدودیتهایی مثل عدم پشتیبانی از Stage Manager شناخته میشد. اما این بار، با iPadOS 26 و چیپ قدرتمند A17 Pro، شاهد تحولی اساسی هستیم. برخلاف تصور اینکه نسخه برای این تبلت کوچک محدود شده و ضعیف است، تقریبا تمام قابلیتهای نسخه بزرگتر iPad Pro را دریافت کرده است. این یعنی پنجرههای قابل تغییر اندازه با سرعت و روانی بالا، ژستهای لمسی هوشمند و قابلیتهای چندوظیفهای واقعی. مهمتر اینکه iPad mini با نمایشگر ۸.۳ اینچی، تجربهای نزدیک به مک را در ابعادی قابلحمل به ارمغان آورده است.


با مشاهده عملکرد iPad mini، این سوال مطرح میشود که چرا iPhone با صفحه تقریبا مشابه نمایشگر iPad mini، چنین تجربه چندوظیفگی را ندارد؟ برای سالها اپل باور داشت اندازه صفحه کوچکتر موبایل برای چندوظیفگی مناسب نیست و تنها امکان تصویری شناور برای ویدیوها را مهیا کرده بود. اما حالا با iPhone 16 Pro Max با نمایشگر ۶.۹ اینچی تقریباً به اندازه iPad mini این موضوع تغییر کرده است. اگر iPhone امکان اجرای همزمان دو اپ را داشت، انجام کارهای چندوظیفگی به مراتب سادهتر و کاربردیتر بود، بهخصوص زمانی که نیاز به انتقال داده بین اپها داریم.
اپل سال گذشته با قرار دادن چیپ A17 Pro در iPad mini نشان داد که میخواهد هوش مصنوعی اپل و قابلیتهای سطح بالاتر را در دستگاههای کوچکتر فراهم کند. این همان پردازندهای است که در iPhone 15 Pro و Pro Max نیز حضور دارد. اکنون با iPadOS 26 که قابلیتهای نمایش پنجره، آینهسازی نمایشگر خارجی، مدیریت فایل پیشرفته و چندوظیفگی سطح دسکتاپ را ارائه میدهد، منطقی است که انتظار داشته باشیم چیپ قویتر A18 Pro در iPhone 16 Pro و Pro Max بتواند همین سطح تجربه را فراهم کند.
تجربه کار با Samsung Fold 7 و سامسونگ Dex نیز این موضوع را تایید میکند. امکان اتصال موبایل به نمایشگر خارجی و استفاده از سیستمعامل شبیه دسکتاپ، تحول بزرگی در نحوه استفاده از موبایل است که اپل باید به آن توجه ویژه کند. افزودن قابلیت پنجرهای و چندوظیفگی به iPhone هنگام اتصال به نمایشگر، میتواند گامی بزرگ برای نزدیکتر کردن اکوسیستم موبایل به دسکتاپ باشد.


سال جاری، اپل تغییرات ظاهری گستردهای در قالب رابط کاربری Liquid Glass انجام داد که نه فقط iOS، بلکه همه پلتفرمهای اپل را با ظاهری یکنواخت و هماهنگ همراه کرده است. از آیکونها تا تنظیمات و نوار منو، همه سیستمها در حال شباهت هرچه بیشتر به یکدیگر هستند. این روند نشاندهنده پیوند عمیقتر بین iPhone، iPad و Mac است.
افراد زیادی iPhone را به عنوان ابزار اصلی کامپیوتری خود استفاده میکنند، حتی اگر این استفاده به شیوه سنتی پشت میز و با کیبورد و موس نباشد. در واقع، دیگر انتخاب دستگاهها بیشتر به سختافزار و سایز نمایشگر بستگی پیدا میکند تا سیستمعامل. بنابراین گام منطقی بعدی، فراهم کردن چندوظیفگی پیشرفته روی iPhone و ارائه تجربهای مشابه macOS یا iPadOS هنگام اتصال به نمایشگر خارجی است.
iPad mini همچنان تنها تبلت واقعی است که اختصاصاً برای لمس و استفاده با Apple Pencil طراحی شده است. برخلاف سایر تبلتها، فاقد لوازم جانبی کیبورد پر سر و صدا یا وعدههای فراتر از ظرفیتش است. اما با ورود iPadOS 26، iPad mini به دستگاهی تبدیل شده که میتوان آن را به مانیتور خارجی، ماوس و کیبورد متصل کرد و تجربهای بسیار نزدیک به نسخه سبک macOS داشت.
این اتفاق نگاه ما به iPad mini را تغییر داده و نشان میدهد که شاید آینده iPhone نیز در توسعه این قابلیتها و آوردن تجربه دسکتاپ سبک به تلفن هوشمند خلاصه شود.
منبع: 9to5mac