از زمان رونمایی Apple Silicon توسط تیم کوک در WWDC سال ۲۰۲۰، پنج سال میگذرد و این تحول، دگرگونی عمیقی در صنعت پردازشگرها به وجود آورده است. اپل که سالها با محدودیتهای پردازندههای اینتل دستوپنجه نرم میکرد، با طراحی چیپهای اختصاصی خود برای لپتاپها و مکها، انقلابی را شروع کرد که نه تنها بهرهوری و عملکرد را ارتقا داد، بلکه نوآوریهایی مانند استفاده از موتور عصبی (Neural Engine) را به دنیای دسکتاپ آورد.
به عبارت دیگر، Apple Silicon تنها یک تراشه ساده نبود بلکه مجموعهای از فناوریهای جدید و همگامسازی منابع سختافزاری بود که باعث سرعت و کارایی چشمگیری شد. یکی از مهمترین این نوآوریها حافظه یکپارچه (Unified Memory) است که تمامی بخشهای پردازنده به یک مجموعه حافظه مشترک دسترسی دارند؛ این ویژگی از تکرار بیمورد دادهها جلوگیری کرده و کارایی گرافیکی را به طور چشمگیری بهبود میبخشد.
اپل به دلیل مشکلات متعدد با اینتل از جمله محدودیت در کوچکسازی فناوری و مصرف بالای انرژی، تصمیم به توسعه چیپهای اختصاصی خود گرفت. اینتل نتوانست با سرعت لازم در بهبود فرآیندهای ساخت و کاهش دما و مصرف انرژی پیشرفت کند و این موضوع باعث ایجاد مسائل جدی مانند کاهش عملکرد حرارتی (Throttling) در مکبوکهای اپل شد. به همین خاطر، اپل به سوی مدیریت سختافزاری بهتر و بهرهوری بالاتر با Apple Silicon حرکت کرد.
به طور خلاصه، اپل با تکیه بر تجربه موفق خود در حوزه موبایل، تصمیم گرفت تا این نوآوریها را در دستگاههای دسکتاپ خود نیز پیاده کند؛ همکاری طولانیمدت با شرکت تایوانی TSMC نیز کلید موفقیت در ساخت این تراشههای پیشرفته بود.
سری M1 اولین نسل Apple Silicon بود که با فناوری ۵ نانومتری آغاز شد و ترکیبی از هستههای قدرتمند و کممصرف را به همراه حافظه مشترک ارائه داد. با گذشت زمان و معرفی نسلهای بعدی مثل M2، M3 و M4، افزایش تعداد ترانزیستورها، بهبود هستهها، توسعه تعداد هستههای گرافیکی و پیشرفت در موتور عصبی باعث شده است که هر نسل، قابل توجهتر از گذشته باشد.
علاوه بر این، فناوریهای تازهای مثل Dynamic Caching در M3 به کمک GPU آمده و امکان مدیریت بهینه حافظه محلی را فراهم کرده است؛ این موضوع بهخصوص برای کاربرانی که در زمینه تولید محتوای گرافیکی فعالیت میکنند، بسیار مهم است. همچنین معرفی موتور رسانهای اختصاصی و بهبود انتقال دادهها با پشتیبانی از Thunderbolt 5 در مدلهای جدید، سرعت و قدرت پردازش را دوچندان کرده است.
آنچه مسلم است، روند رو به رشد و نوآوری در Apple Silicon همچنان ادامهدار خواهد بود. انتظار میرود نسل آتی یعنی M5 به زودی روانه بازار شود و بعضی شایعات از جداسازی پردازنده مرکزی (CPU) و پردازنده گرافیکی (GPU) برای افزایش عملکرد خبر میدهند. به علاوه، ادغام تکنولوژی مودم اپل در تراشههای آینده، احتمال تجهیز مکبوکها به ارتباط سلولی بدون نیاز به اتصال به آیفون را محتمل میسازد.
به بیان دیگر، اپل در پنج سال گذشته ثابت کرده که همگام با پیشرفت فناوری جهانی، در طراحی تراشهها نیز پیشقدم است و آیندهی روشن و پر از تحول را برای Apple Silicon میتوان پیشبینی کرد.
Apple Silicon نام پردازندههایی است که اپل طراحی و تولید میکند تا جای تراشههای اینتل را در محصولات مک و همچنین آیفون و آیپد بگیرد. اهمیت آن در افزایش سرعت، کاهش مصرف انرژی و توانمندیهای پیشرفته مانند یادگیری ماشین و پردازش گرافیکی است.
اکثر مدلهای جدید مکبوکها، مک مینی، آیمک و محصولات دیگر اپل که بعد از سال ۲۰۲۰ عرضه شدهاند، به تراشههای سری M مجهز هستند. همچنین تراشههای سری A که در آیفون و آیپد به کار میروند، بخشی از اکوسیستم گسترده Apple Silicon به شمار میروند.
بله؛ مدلهای Ultra مثل M1 Ultra و M2 Ultra با اتصال دو تراشه Max به صورت همزمان ساخته شدهاند که قدرت و حافظه بسیار بیشتری نسبت به نسلهای پیشین دارند و برای کاربریهای حرفهای طراحی شدهاند.
در پنج سال گذشته، Apple Silicon به خوبی نشان داده که قادر است به صورت پیوسته نسل به نسل عملکرد و توانمندیهای خود را افزایش دهد و با معیارهای نوین هماهنگ شود. این نوید میدهد که آینده پردازندههای اختصاصی اپل، هم برای کاربران معمول و هم متخصصان، درخشان و پر از نوآوری خواهد بود.
منبع: appleinsider